எனக்கு இது முதல் பிரசவம்

சின்ன வயசுல இருந்தே ரொம்ப துரு துரு. ஏதாவது போட்டின்னு அறிவிப்பு பாத்துட்டா போதும். என்ன எதுன்னு விசாரிக்காம பேர் குடுத்துட வேண்டியது. அப்புறமா அம்மாவ நச்சரிச்சு உண்ணாவிரதம் இருந்து தாத்தா பாட்டிகிட்ட அப்பாவி புள்ள மாதிரி முகத்த வெச்சு அவங்க அனுதாபத்த சம்பாதிச்சு அம்மா அப்பாவ சம்மதிக்க வெச்சு ராத்திரி பகலா ப்ராக்டிஸ் பண்ணி அதுக்குன்னு ஸ்பெஷல் கிளாஸ் வேற போய் காலைல நாலு மணிக்கெல்லாம் அப்பாவ பஸ் ஸ்டாப்ல விட சொல்லி அம்மாக்கு தெரியாம அப்போவே அம்பது நூறுன்னு அப்பாகிட்ட பாக்கெட் மணி வாங்கிட்டு ஊர் விட்டு ஊர் போய் ஜெயிக்கறேனோ பல்ப் வாங்கறேனோ....நான் நெனச்சத கச்சிதமா ஸ்கெட்ச் போட்டு நடத்தி காட்டிடுவேன்! இப்படி நெறைய விஷயத்துல நடந்துருக்கு. சுனாமி வந்தபோது நாகபட்டினம் வேளாங்கண்ணி எல்லாம் செமயா பாதிக்கபட்டுது. அப்போ எங்க ஏரியா கலக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் அதிர டி ஆக்ஷன் எல்லாம் எடுத்து தமிழ்நாட்டையே நாகப்பட்டினம் பக்கம் திரும்பி பாக்க வெச்சார். அவர பாக்கனும்னு ஒரே ஆசை எனக்கு. அஞ்சாவது படிக்கற பொண்ணு கலக்டர எப்படி பாக்க முடியும்? குடியரசு தினம் அன்னிக்கு கலக்டர் ஆபிஸ்ல டான்ஸ் காம்படிஷன்ன்னு நியூஸ் வந்துது. இதாண்டா சான்ஸ்ன்னு வராத டான்ஸ வா வான்னு வர வெச்சு டீம்ல செலக்ட் ஆகி அவர் முன்னாடி போய் ஆடி ஆடோக்ராபும் வாங்கிட்டேன்.

இவ்வளவு பிளானிங் ஒவ்வொரு விஷயத்துலயும். நான் நெனச்சது நடக்கணும்ன்னு. அது பின்னாடி எனக்கு பெரிய விஷயங்கள்ல கை குடுக்கும்ன்னு நெனச்சு கூட பாத்ததில்ல. இப்படியே போய்க்கிட்டு இருக்க, காலேஜ் பைனல் இயர் வந்தாச்சு. நடுவுலயும் நெறைய அக்கபோரு நடந்துருக்கு. வேற ஒரு சந்தர்பத்துல கட்டாயம் பகிர்ந்துக்கறேன். இப்போ மறுபடியும் விட்ட எடத்துக்கு வருவோம். பொதுவாவே ஊர் சுத்த பிடிக்கும். ரிபோர்டேர்ன்னா ஊர் சுத்த சாக்கு கெடக்குமே விகடன் மாணவப்பத்திரிக்கையாளர் திட்டத்துக்கு மூணு வருஷமா அப்ளை பண்ணி இந்த வருஷம்தான் கெடச்சுது. எல்லாம் நல்லாதான் போச்சு. ஆகஸ்ட் 19 வரைக்கும்.

அவள் விகடன்ல ஒரு மீட்டிங் போட்டாங்க. அவள் 16ன்னு ஒரு புது புத்தகம் ரிலீஸ் பண்ண போறதாகவும் அதுக்கு மாணவப்பத்திரிக்கையாளர்களே முழு பங்களிப்பும் குடுத்தா நல்ல இருக்குமேன்னு கோ ஆர்டினேடர் ஐடியா குடுத்தாங்க.

சரி. இதுல என்ன இருக்கு?

அந்த புக்கோட முதல் இஷ்யுக்கு நானும் நரேஷ்ன்னு இன்னொரு ஸ்டுடண்டும்தான் டீம் லீடர்ஸ். நாங்கதான் பொறுப்பா வேலை செய்யணும்ன்னு எடுக்கப்பட்ட முடிவு. ஒரு புக். அதுக்கு ஆர்டிக்கிள் வேணும். அத டீம்ல எல்லாரும் செய்ய போறாங்க. நாம கலக்ட் பண்ணி குடுத்துட்டு கடைய சாத்திடலாம். இதான் என் எண்ணம். பிளானிங் பிடிக்கும். சரி பண்ணற காரியத்த உருப்பிடியா பண்ணலாமேன்னு செக் லிஸ்ட் எல்லாம் போட்டு வாட்சாப்ல எல்லாரையும் இம்சை பண்ணி க்ரூப்பை விட்டு ஓடற அளவுக்கு பிளானிங் மெசெஜெஸ் அனுப்பி டார்ச்சர் குடுத்து அப்போ அப்போ டீம் மெம்பர்ஸ அலர்ட் பண்ணி மூணு நாள்ல முப்பது ஆர்டிக்கிள் முடிச்சு குடுத்தாச்சு. அப்போ கூட பெருசா பீல் இல்ல. அதுக்கு அப்பறம் ஆபிஸ்ல கோ ஆர்டினேடர், எடிடர்ந்னு எல்லாரும் பாராட்டினதும்....எம்.டி.க்கு நானே ஒரு ப்ரேசெண்டஷன் தயாரிச்சு அதுக்கு நானும் நரேஷும் வாய்ஸ் குடுத்ததும்....பார்ம் லிஸ்ட் போட்டு எது வரணும் எது வரக்கூடாது அந்த புக்ல ன்னு எங்ககிட்ட யோசனை கேட்டதும்...ஆர்டிக்கிள் எந்த மாதிரி வந்தா நீங்க படிப்பீங்களோ அந்த மாதிரி டிசைன் பண்ணுங்கன்னு எங்க கைல எடிட்டிங் அண்ட் டிசைனிங் ஒப்படைச்சதும்....எல்லாதுக்கும் மேல இந்த பசங்ககிட்ட வேலைய குடுத்தா உருப்பிடியா செய்வாங்கன்னும் நந்திதாகிட்ட பொறுப்ப ஒப்படைச்சா கரக்டா முடிப்பானும் சீனியர்ஸ் எங்க மேல வெச்ச நம்பிக்கைய உணர்ந்தபோது....அவள் 16 ன்னு ஒரு கருவை நான் சுமக்கறத உணர்ந்தேன். மெல்ல மெல்ல அந்த கரு வளர்றத என்ஜாய் பண்ணி....அந்த பீலே வேற லெவல்.

புக்கோட முதல் டம்மி காப்பியை பார்க்கும்போது நான் எப்படி இருந்தேன்னு எனக்கே தெரியல. விமலா மேம்கிட்ட கேட்டா சிரிச்சுக்கிட்டே சொல்லுவாங்களா இருக்கும். இது சரி இல்ல அது சரி இல்லன்னு எல்லாரையும் நச்சு பண்ணி புதுசு புதுசா லேஅவுட் கொண்டு வந்து டீம்ல எல்லாரையும் நானும் கிருமியும் (கிரண் குமார் :p) படுத்தி எடுத்து ஒரு பார்முக்கு கொண்டு வந்துருக்கோம். இது நிச்சயமா என்னால மட்டும் முடிஞ்சு இருக்காது. எல்லாரும் ஈக்வலா வேலை செஞ்சாலும் அத்தனைபேரும் இழுத்த இழுப்புகெல்லாம் முகம் சுளிக்காம ஒத்துழைச்சாங்க. கடைசி நிமிஷம் வரைக்கும் எல்லாரும் நேரம் பாக்காம வேலை செய்யறாங்க. ஒரு நல்ல டீம் லீடரா இவங்கள வழி நடத்தறேன்னு நினைக்கறேன். எவ்வளவு பேர் இதுக்காக பாடுபட்டாலும் யாருக்கும் அவளை விட்டு குடுக்க மனசு வரல. என் மனசுல வளர்த்துக்கிட்டு இருக்கற கரு...ஒவ்வொரு பக்கத்தையும் பாக்கும்போது ஒரு குழந்தையோட பிஞ்சு கை கால் முகம்ன்னுதான் தோணுது. இப்படி ஒரு பிணைப்பு ஒரு மனிதனுக்கும் முப்பத்திரண்டு பக்க புத்தகத்துக்கும் வருமான்னு தெரியல. இன்பாக்ட் நான் பெருசா நாவல் எல்லாம் கூட எழுதல இவ்ளோ பில்ட் அப்க்கு. ஆனா எனக்கு இது நூறு சாகித்ய அகடமி நாவல்க்கு சமம். அப்படி ஒரு உறவு எங்களுக்குள்!

முதல் முதலாய்.... அவள் பிரசவிக்க காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்!

தட் மதர்லி பீல் பார் தி முதல் தடவை!

சீக்கிரம் வெளியே வா என் கண்மணியே!